ถามกูรู เรื่องถ่ายภาพครับ

[>> ++ H u L i G @ n T ++ <<]

วันนี้ผมได้มีโอกาสคุยกับช่างภาพชื่อดังคนหนึ่งของเมืองไทย(ขออนุญาตไม่บอกชื่อนะครับ) ระหว่างที่คุยกันก็สนุกสนานเป็นกันเองดีครับ และก่อนจากกัน เค้าทิ้งคำถามให้ผม 2 ข้อ ซึ่งผมเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน ส่วนคำถามที่ว่านั้น มีดังนี้ครับ

1. เหตุใดวิชาการถ่ายภาพ(Photography)ในอดีตจึงหมายถึงการวาดภาพด้วยแสง ?
2. เหตุใดการถ่ายภาพขาวดำในอดีตจึงเป็นศิลปะบริสุทธิ์ มากกว่า ศิลปะประยุกต์?

ตอบแบบตามความคิดของน้าๆ ทุกคนนะครับ ไม่เหมือนกัน หรือ เหมือนกันก็ได้ครับ

ผู้รู้ท่านใดตอบได้บ้างครับ ขอบพระคุณอย่างสูงครับผม 

[------Samies------]

ตอบตามความเข้าใจของคนที่ไม่ได้เรียนมาสายนี้ เอาจากใจที่คิดนะครับ

1. เพราะว่าจะเกิดภาพได้ก็มาจากแสงที่ไปตกกระทบทำปฏิกิริยากันบนผืนฟิล์มครับ จะให้เค้มจะให้สว่างก็อยู่ที่เราควนคุม ซึ่งก็เปรียบเหมือนจิตรกรครับ จะวาดยังไง มากน้อยแค่ไหน อยู่ที่เราควบคุมแสง

2. เพราะว่าภาพขาวดำปราศจากสีอื่นๆที่มาเป็นส่วนทำให้ใจคนสนใจ มันเลยบริสุทธิ์

[ช่างภาพ toptana (ท๊อป ธนา)]

ตอบตามความเข้าใจของผมเองนะครับ ไม่สามารถนำไปอ้างอิงได้   ส่วนตัวผมคิดว่า


1. เหตุใดวิชาการถ่ายภาพ(Photography)ในอดีตจึงหมายถึงการวาดภาพด้วยแสง ?

ตอบ  ในอดีตนั้นเราถ่ายภาพโดยการใช้ฟิล์ม ซึ่งในฟิล์มจะถูกฉาบด้วยสารไวแสง ที่เรียกว่าซิลเวอร์แฮไลด์  ถ้าต้องการให้ไวแสงมาก ๆ สารตัวนี้จะใหญ่ ใช้กับฟิล์ม ISO 400, ISO 800 เป็นต้น  ถ้าไวแสงน้อย ๆ เช่น ISO 100 สารพวกนี้จะถูกบนให้ละเอียดมาก แล้วฉาบไปบน Substate

สารเหล่านี้จะแปรสภาพเป็นสีดำเมื่อมี โฟตอน หรือ อนุภาคของแสงมากระตุ้นเท่านั้น ดังนั้นการถ่ายภาพในอดีตจึงหมายถึงการวาดภาพด้วยแสง...

แต่ในปัจจุบันเราก็วาดภาพภาพด้วยแสงเช่นกัน แต่เป็นแบบประยุกต์  ซึ่งจะเหมือนกันตรงที่ โฟตอนมาตกกระทบเซ็นเซอร์ แต่กระบวนการหลังจากนี้จะต่างกันโดยสิ้นเชิง นอกจากนี้แล้ว ยังสามารถลดแสง เพิ่มสี เปลี่ยนสี อะไรได้อีกตั้งมากมาย  กลายเป็นว่า วาดภาพด้วยแสง 30% อีก 70% วาดเพิ่มเติมตกแต่งในคอมพิวเตอร์


2. เหตุใดการถ่ายภาพขาวดำในอดีตจึงเป็นศิลปะบริสุทธิ์ มากกว่า ศิลปะประยุกต์?

    เพราะภาพขาวดำมีเพียงสีขาว สี เทา และสีดำ เท่านั้น ไม่มีสีอื่นมาเจือปน  หรือพูดให้เห็นภาพหากมองด้วยเทคโนโลยี ก็คือ  ภาพขาวดำก็จะแยกโทนสีได้ 256 โทนสี เท่านั้น (ไล่จากขาว ==> เทา ===> ดำ)    ส่วนภาพสี อาจมีจำนวนสีถึง 16.7 ล้านสี

[NooKiJung [Photographer]]

ตอบไม่ค่อยถูกเหมือนกันครับ
ขอเข้ามาอ่านเป็นความรู้
 

[HiSoMan:The Grand Central]

1. วาดภาพด้วยแสง

คือสมัยก่อน ฟิล์มจะมีความไฟแสงที่โคตรจะต่ำมาก ต้องเปิดหน้ากล้องนานสุดๆ
ถ้าถ่ายคนก็ต้องสั่งแบบให้นิ่ง จัดวางของให้เป็นไปตามต้องการ จัดทิศทางของแสง จึงจะได้ภาพตามที่หวังไว้
ดังนั้นการจัดวาง การคิด หรืออะไรที่ทำนั้น แทบไม่ได้ต่างกับการวาดภาพเลยแม้แต่น้อย
ต่างกันนิดเดียวตรงที่ ภาพวาดเราวาดภาพด้วยพู่กัน แต่ภาพถ่ายเราวาดด้วยแสงที่ตกกระทบมายังฟิล์มนั่นเอง

2. ศิลปะบริสุทธ์
* หมายเหตุ: อ้างอิงมาจาก http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=dinhin
ศิลปะบริสุทธิ์ คือ งานศิลปะที่มุ่งสนองอารมณ์และจิตใจ ที่สร้างสรรค์ขึ้นเพื่อชื่นชมในคุณค่าของความงาม แสดงออกอย่างที่ตัวเองต้องการสร้างสรรค์อย่างเต็มที่ มิได้คิดว่าจะเอาไปทำประโยชน์อะไร ใครจะซื้อ แต่ต้องการแสดงตัวตนของตนออกมา อย่างที่ตัวเองพอใจ

ศิลปะประยุกต์ คือ งานศิลปะที่มุ่งการใช้สอยร่วมไปกับความงาม เช่น เครื่องเรือน หัตถกรรมสิ่งทอ เครื่องปั้นดินเผา เป็นต้น หรืออาจจะเป็นงานที่ตัวเองสร้างขึ้นมาเองโดยไม่ได้รับจ้างใคร แต่เป็นรูปแบบที่คาดว่าประชาชนทั่วไปจะชอบ และซื้อไปติดบ้านได้ เหมือนศิลปินในบ้านเรา 80% ก็เขียนรูป เพื่อแสดงงานศิลปะโดยหารูปแบบที่คาดว่าคนจะซื้อน่ะแหละครับ

ที่ภาพขาวดำสมัยก่อนเป็นศิลปะบริสุทธิ์เพราะ เริ่มแรกเมื่อมีการถ่ายภาพขาวดำนั้น งานภาพถ่ายมักจะเป็นงานศิลปะบริสุทธ์ (เพราะยังคิดไม่ออกว่าจะเอาไปทำอะไรดี)
จนมีคนคิดเอางานพวกนี้ไปขาย หรือเอาไปประุยุกต์กับงานที่เกี่ยวกับเชิงพานิชย์นั่นล่ะ ถ่ายรูปจึงแพร่หลายในเชิงศิลปะประยุกต์ซะมากกว่า

[POPCORN]

ข้อแรกมีความคิดคล้าย ๆ ของน้า ๆ ท่านอื่น

ข้อ 2. ผมคิดว่า การถ่ายภาพขาวดำสมัยก่อน ไม่มีการปรุงแต่งอะไร ถ่ายออกมายังไงก็ได้ภาพแบบนั้นเลย 

ไม่เหมือนสมัยใหม่ที่มีการปรับแต่งภาพมากมาย ไม่ว่าจะมาจากคุณสมบัติพิเศษจากฟิล์ม

หรือแม้แต่ในกล้องดิจิตอลในปัจจุบันก็มีโปรแกรมในการปรุงแต่งในกล้องแล้ว

[>> ++ H u L i G @ n T ++ <<]

ขอบคุณน้าๆทุกท่านที่ช่วยเข้ามาแชร์ความคิดร่วมกันนะครับ ได้ความรู้อีกเยอะเลย