HiSoMan's Diary 2010: รวมฮิตครับผม

[HiSoMan:The Grand Central]

Rama 8 Street Shots

เวลาสิ้นปีทุกๆครั้ง ผมมักจะกลับไปดูภาพเก่าๆย้อนกลับไปต้นปีจนมาถึงท้ายปีเสมอ ว่าหนึ่งปีเราถ่ายอะไรไปบ้าง ทำอะไรไปบ้าง
แล้วก็จะพยายามเขียนเป็นเรื่องเป็นราว แต่สุดท้ายก็ล่ม เพราะขี้เกียจ ฮ่าๆๆๆ จนต้องเอารูปมา post รวมๆกันเฉยๆ
ในปีนี้เลยลองใหม่อีกครั้ง สตาร์ทตั้งแต่ปลายเดือนพฤศจิกายนเลยละกัน จะได้ค่อยๆเขียนไปเรื่อยจนจบสิ้นปีพอดี...
ครั้งนี้ตั้งใจหน่อยล่ะ เพราะจะเอาไปลงเวปส่วนตัวเพื่อทำ SEO ตามวิชาของน้าแมว อิอิ (เอา Keyword สอนถ่ายรูป ตัวต่อตัว ดีกว่า)
แล้วก็จะแชร์ให้คนคืนอื่นอ่านกันด้วยจ้ะ ดังนั้นถ้าใครเห็นบทความผม ใช้คำซ้ำๆ เช่น สอนถ่ายรูปตัวต่อตัว ก็อย่าใส่ใจนะจ้ะ
-------------------------------------------------------------------------------------------

ลองคุ้ยๆกลับไปยังอัลบั้มแรกๆของปี 2010 โดยดูจากวันที่ อัลบั้มแรกกลับไม่ใช่รูปสาวๆ แหะ แต่เป็นรูปแนว Street ที่ผมถ่าย
หลังจากจบคอร์สที่ผมสอนถ่ายรูปให้กับสมาชิก สอนเป็นกลุ่มใหญ่มากๆไม่ได้สอนตัวต่อตัวซะด้วย หลังจากจบคอร์สก็เลยแยกตัวออกไปถ่ายตามที่เราชอบ
ตอนนั้นบอกตามตรงว่าเสี้ยนอยากถ่ายมาก เพราะเหมือนกับว่าไม่ได้ถ่ายมันมานานจริงๆ เลยอดอยากปากแห้งจนขนาดลืมสาวๆไปเลย
ก็เลยจัดไป เดินไปแถวสะพานพระราม 8 ซะเลยครับ เดินไปตามถนนไปเรื่อย แล้วก็ถ่ายไปเรื่อย

บางคนคิดว่าการถ่ายแนวเพื่อชีวิตให้ดูจริงจังนั้นจะต้องเป็นแบบ ชายชราริ้วเยอะๆ เด็กชาวเขา คนยากไร้ ชาวประมงเหวี่ยงแห ฯลฯ อะไรทำนองเนี่ย
แต่แนว Street ที่ถ่ายจากท้องถนนใกล้ๆกัน ซึ่งมีคุณค่าไม่แพ้กันกลับถูกมองข้ามกันไปในหมู่ตากล้องชาวไทย ทั้งๆที่ภาพถ่ายระดับ
Masterpeice หลายๆรูปนั้นก็มาจากรูปท้องถนนธรรมดาๆเนี่ยล่ะ อาจจะเป็นเพราะเรามองข้ามสิ่งที่อยู่รอบๆตัวเพราะคิดว่ามันไม่น่าสนใจ
เอาแต่ไปสนใจแต่สิ่งที่ไกลตัวเพราะมันแปลกตาก็เป็นได้ จริงหรือเปล่าหว่า?

การหันมาถ่ายสิ่งใกล้ๆตัว ไม่ต้องถ่อไปต่างจังหวัดหรือต้องอาศัยโจทย์ที่ซับซ้อนอะไร ช่วยพัฒนาการถ่ายรูปได้มาก เพราะตัวช่วยของคุณจะถูก
กำจัดออกไปหมด เหลือแต่ตากล้อง กล้อง และสิ่งที่รอบๆตัว ขึ้นอยู่กับว่าตากล้องจะมอง ห้วงเวลาแห่งการตัดสินใจ (Decisive Moment)
ได้หรือเปล่า? มองเห็นศิลปะหรือความงามที่อยู่ตรงนั้นหรือเปล่า? ดังนั้นเวลาที่ผมไม่มีงาน สอนถ่ายรูปตัวต่อตัวหรือคิวถ่ายรูปอะไร
ผมมักจะกลับไปยังท้องถนนเสมอครับผม







ต้นฉบับ : http://www.hisoman.com/2010/11/24/rama-8-street-shots/

[HiSoMan:The Grand Central]

เดี๋ยวจะมา post เรื่อยๆ แล้วแต่โอกาสสะดวก เหนื่อยก็พัก

ใครอยากปาด ตามสบายนะครับ กระทู้นี้คง update กันยาวๆจ้า

[>> ++ H u L i G @ n T ++ <<]

ปาดดดดด  อิอิ
รอชมครับ

[HiSoMan:The Grand Central]

แอ่วเชียงใหม่
---------

น้าแมวได้จัดทริปขึ้นเหนือไปดูซากุระที่เมืองเหนือกัน ผมเลยติดตามไปด้วยเพราะชาตินี้เที่ยวแบบชมธรรมชาติแบบนับครั้งได้เลย ในทริปนี้มีไปหลายที่เลยทั้งขุนช่างเคี่ยน ขุนแม่ยะ พระธาตุดอยสุเทพ ฯลฯ เน้นดูซากุระกันเต็มๆพร้อมกับถ่ายรูปไปด้วย ซึ่งจะบอกว่าไอ้ซากุระเมืองไทยเนี่ยมันบานแว็บๆ แล้วมันก็ร่วง บานปุ๊บต้องรีบไปดู ไม่งั้นอด อ๋อ ครั้งนี้มี Wilfred กับ Mr.Lee จากมาเลเซียมาแจมด้วย

หลายๆครั้งที่ผมถ่าย Landscape มันยิ่งย้ำที่ว่า รูปสวยๆมันเป็นเรื่องที่ธรรมชาติอำนวยให้เกิดภาพสวย 80% ที่เหลือ 20% ก็เป็นหน้าที่ของช่างภาพที่จะบันทึกได้หรือไม่ เรามีหน้าที่แค่แบกสังขารและอุปกรณ์ไปจุดที่เหมาะสม ในเวลาที่เหมาะสมก็เท่านั้นเอง คุณค่าภาพวิวนั้นขึ้นอยู่กับเบื้องหลังมากกว่า ว่าคุณได้ลงทุนลงแรงที่จะไปสถานที่นั้นหรือไม่? คุณค้นหามุมมองที่เป็นเฉพาะตัวจากมุมมองมหาชนได้หรือไม่? คุณมีแต้มต่อในเรื่องการจัดฉากหรือเจ้าหน้าที่ในการอำนวยความสะดวกหรือไม่?

ภาพสวยๆที่เห็นนั้น เบื้องหลังสำคัญมากกว่าเบื้องหน้าครับผม







ต้นฉบับ: http://www.hisoman.com/2010/11/25/%E0%B9%81%E0%B8%AD%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%87%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%A1%E0%B9%88/

[HiSoMan:The Grand Central]

ถ่ายสาวในทริป ได้อะไรมากกว่าที่คุณคิด
------------------------------

หลังจากลงจากเขา ก็กลับมาหาการถ่ายนางแบบสวยๆงามๆ มีทั้งจัดทริปเองและไปทริปคนอื่น แสงธรรมชาติที่มาจากริมหน้าต่างเป็นอะไรที่สวยแบบเรียบง่ายดีมาก แต่ก็หาโอกาสได้ลองของเล่นที่น้าท๊อปแนะนำมาใน DIY นั้นคือตัว Clamp หนีบ Flash และก็ได้ลองอีกตัวที่ซื้อมาในตัวไปด้วย ขอบอกว่ามันเป็นอุปกรณ์ง่ายๆแต่ Work มากๆ นำไปประยุกต์หลากหลาย ได้ลองได้เล่นจนเอาวิชาไปสอนถ่ายรูปตัวต่อตัวได้เลยล่ะ

การถ่ายออกทริปนั้นได้อะไรมากกว่าที่คิด มันอาจจะไม่ได้ภาพเทพๆอะไรสุดๆ แต่ขอบอกว่ามันสอนสิ่งต่างๆได้ดีมากมาย ถ้าใครยึดติดว่า ไม่อยากออกทริปกับคนไม่รู้จัก อยากถ่ายแต่ไม่อยากเสียตัง คิดว่าเสียศักดิ์ศรี คิดว่าต้องรอแต่ทริปฟรีเท่านั้น จะต้องอย่างงั้น จะต้องอย่างงี้ อยากให้ลองคิดดูใหม่นะครับ มันได้อะไรมากที่คิดมากมาย ได้มากกว่าเสียตังถ่ายนางแบบสวยๆมากมาย ขอบอก

ขนาดโปรกอล์ฟถ้าจะซ้อมสนามที่ไม่ได้ประจำการ ยังต้องเสียค่า Green Fee ดังนั้นอย่าคิดไม่ดีกับการไปทริปเปิดแบบเสียตังเลยครับ









ต้นฉบับ : http://www.hisoman.com/2010/11/25/%E0%B8%96%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B9%83%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%9B-%E0%B9%84%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%B0%E0%B9%84%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B2/

[HiSoMan:The Grand Central]

เที่ยวมาเลเซีย
-----------------

จองตั๋วไปมาเลเซียมาสักพักก็ถึงเวลาที่ต้องไปสักที และนี่เป็นครั้งแรกของชีวิตที่ไปประเทศมาเลเซีย น่าแปลกมากที่ผมไม่เคยไปเลย ทั้งๆที่ผมไปประเทศสิงคโปร์มาหลายครั้ง อยากเป็นเพราะใกล้เกลือกินด่างก็ได้มั้ง
การเที่ยวครั้งนี้ได้ไกด์ท้องถิ่นเป็นเพื่อนตากล้องเหมือนกันนำเที่ยว ไม่ต้องกลัวว่าไปไม่ถึงเพราะเจ้าถิ่นเป็นคนมาเลเซียแท้ๆ

จากการเที่ยวครั้งนี้ ประทับอะไรหลายๆอย่างถ้าจะเล่าเท่าที่จำได้ก็เช่น
- บะหมี่เกี๋ยวที่เมือง Bidoh อร่อยมากๆ อาจจะอร่อยที่สุดในชีวิต
- Cameron Highland หนาวไม่แพ้เชียงใหม่ ทั้งๆที่อยู่ใต้ยิ่งกว่าภาคใต้อีกนะเนี่ย
- อาหารค่อนข้างถูกปาก รสชาติจะไม่เผ็ดจี๊ดเหมือนอาหารใต้ แต่จะเข้มข้นถูกปากเหมือนอาหารไทย
- เมือง Kuala Lampur จะเป็นแนวเนินเขา รวมทั้งเมืองอื่นๆด้วย ไม่เหมือนบ้านเราที่เมืองจะอยู่ในที่ราบเสมอ
- คนที่นี่จะพูดได้อย่างน้อย 2 ภาษาคือ มาเล กับ อังกฤษ (อาจจะเพิ่ม จีนกลาง หรือจีนแบบอื่นๆนิดหน่อย) ถ้าพูดอังกฤษได้ก็สบายแฮ
- วังสุลต่านแม้จะเข้าไปไม่ได้ แต่การไปแวะดูจากภายนอกถือเป็นการท่องเที่ยวอย่างหนึ่ง
- เมือง Putrajaya เป็นเมืองที่สร้างใหม่เพื่อเป็นสถานที่ราชการ ทุกอย่างดูสวยและเป็นระเบียบมาก
- ค่าครองชีพไม่แพง พอๆกับเมืองไทย แต่อารมณ์เหมือนอยู่ในสิงคโปร์นั่นล่ะ
- อีกมากมายหลายอย่างที่พูดไม่หมด ฯลฯ

สรุปว่า การไปมาเลเซียครั้งนี้ ถือเป็นการเปิดโลกทัศน์ครั้งใหม่ทีเดียว เที่ยวเมืองไทยไม่ไปไม่รู้ แต่เที่ยวมาเลเซีย ก็ไม่ไปไม่รู้เหมือนกันนะ ฮ่าๆๆ








ต้นฉบับ : http://www.hisoman.com/?p=296

[HiSoMan:The Grand Central]

สถาปัตยกรรมมาเลเซีย

------------------


จริงๆเรื่องมาเลเซียควรจะจบไปหมดแล้ว แต่อยากจะเขียนเรื่องการถ่ายภาพสถาปัตยกรรมที่มาเลเซียเพิ่มเติมอีกสักหน่อย เนื่องจากในวันสุดท้ายของการเที่ยวผมได้ไปเมือง Putrajaya ซึ่งอยูาทางใต้ของ Kuala Lampur นิดหน่อย ถือว่าเป็นเมืองที่เพิ่งสร้างใหม่โดยงบรัฐบาล โดยทำตึกและ Landscape แบบสวยงามเป็นระเบียบสุดๆ เพื่อใช้เป็น เมืองแห่งศูนย์กลางของระบบราชการนั่นล่ะ แต่ก็ยังไม่ขนาดย้ายเมืองหลวงแบบพม่านะครับ

พอได้เจอความอลังการของเมืองแล้ว โชคดีจริงๆที่มีความรู้ติดตัวเรื่องถ่ายสถาปัตยกรรมอยู่บ้าง ซึ่งบางคนก็งงกันว่า เออ ถ่ายแค่ตึกจะมีอะไรมากมาย ก็ยกกล้องขึ้นถ่าย วัดแสงให้ถูก ก็จบใช่ไหม? นั่นไม่ใช่เลย ภาพถ่ายสถาปัตยกรรมมีอะไรซับซ้อนกว่านั้นมาก ทำไมต้องใช้ Lens Shift? ทำไมต้อง Full Frame? ทำไมต้องใช้กล้อง View? ทำไมต้องตรวจสอบ Perspective? ทำไมต้องตรวจสอบระดับความเอียง?
ทำไมต้องตั้งขาตั้งกล้องกลางแดด? ทำไมต้องถ่ายช่วงวันนี้ถึงวันนี้? อะไรต่อมิอะไรมากมายซึ่งเป็นขั้นตอนยุ่งยาก แต่ภาพกลับออกดูธรรมดาๆ (ในสายตาของคนไม่รู้)

การถ่ายสถาปัตยกรรมจะต้องถ่ายภาพให้ถ่ายทอดความสวยงามของตึกโดยต้องรักษาความถูกต้องของตีฟเอาไว้ ให้มีการบิดเบือนน้อยที่สุดเพราะต้องใช้ภาพในการอ้างอิงทางข้อมูลและจะได้ดูได้นานๆ ภาพจึงดู เบ เบ เรียบ เรียบ ง่าย ง่าย ไม่หวือหวาอะไร แต่ขอบอกไว้ก่อนเลยว่า ไอ้เรียบง่ายแบบนี้ล่ะ ถ่ายยาก และต้องใจเย็น มากมาย

โชคร้ายที่ผมไม่ได้ใช้อุปกรณ์สำหรับการถ่ายสถาปัตยกรรมเลย เพราะไปในนามนักท่องเที่ยว แต่ก็อยากจะถ่ายทอดมุมมองในเชิงสถาปัตยกรรมให้มากที่สุด มันจึงลำบากในการวิ่งหามุม เดินถอยไปถอยมา เดินขี้นลงบันได หามุมของแสงตกกระทบ ยืดๆย่อๆตัวเอง อะไรต่อมิอะไรมากมาย...จริงๆแค่ยกกล้อง อัดช่วง Wide ก็ได้ภาพแล้วนะครับ แต่มันไม่ได้ดังใจนี่สิ เลยต้องทนลำบากเนี่ยล่ะ ฮ่าๆๆ








ที่มา : http://www.hisoman.com/?p=308

[HiSoMan:The Grand Central]

หนองคายกับเวียงจันทร์
-------------------------

แล้วก็มาถึงช่วงที่ผมเปลี่ยนงานจึงมีเวลาว่างๆช่วงนึง รู้สึกกระสับกระส่ายเลยหาเรื่องเที่ยวอีกดีกว่า ทั้งๆที่เพิ่งกลับมาจากมาเลเซีย อารมณ์มันนึกยังไงไม่รู้ อยากไปลาวมาก แม้ว่าผมจะเคยไปลาวมาแล้วหลายๆครั้ง แต่ไม่ได้ท่องเที่ยวเลย ทำแต่งาน จริงๆไม่ได้สัมผัสของดีเมืองเวียงจันทร์แม้แต่น้อย

ว่าแล้วก็...pack กระเป๋า แบกกล้องไปลาวโลดดด

เนื่องจากว่าจะข้ามไปเวียงจันทร์เนี่ย ยังไงๆก็ต้องลงรถที่หนองคายแล้วซื้อตั๋วไปต่ออยู่แล้ว จึงเดินเตร็ดเตร่ถ่ายรูปนิดหน่อย ได้เห็นบรรยากาศเมืองเก่าๆ ที่มองไปแล้วมันก็ Classic ไม่แพ้เชียงคานหรือเมืองอื่นๆแต่อย่างใด แต่ที่หนองคายค่อนข้างจะมีกิจกรรมการค้าเยอะ คนจึงไม่ได้มองในส่วนนี้นัก ดังนั้นการเห็นเมืองในช่วงเช้าๆเนี่ย ถือว่าได้เห็นอะไรที่เป็นมุมใหม่จริงๆ เช่น ฝรั่งรำไทยเก็กริมแม่น้ำโขง เด็กเตะฟุตบอล และอะไรๆอื่นๆอีกมากมาย

ในเมืองลาวค่อนข้างเน้นสบายๆครั้ง เช่าจักรยานแล้วปั่นไปตามสถานที่ท่องเที่ยวยอดฮิตของเขา กินไอ้โน้นไอ้นี่ไปเรื่อย ใช้เวลา 2 วัน 1 คืนก็เก็บภาพต่างๆ

ก่อนกลับแวะตลาดเซ้า ปรากฏว่ามันเปลี่ยนแปลงไปแล้ว เดี๋ยวนี้ติดแอร์ มีหลายชั้น แถมมี Food cort ได้นะ แม่เจ้าาา! แต่..อาหารไม่อร่อยเลยอ่ะ :-(

ก่อนขึ้นรถ เห็นชายหนุ่มสองคน แบกกล้องตัวใหญ่พร้อมด้วยเข็มขัดที่เต็มไปด้วยเลนส์ต่างๆนาๆ มองเห็นเด่นชัดเป็นสง่า กำลังโดนสามล้อต้มหมูอยู่...ขอให้โชคดีนะ Camera Guy ผมขอ Act Tourist ดีกว่าว่ะ เอิ้กๆ












ที่มา: http://www.hisoman.com/?p=314

[HiSoMan:The Grand Central]

เรื่อยเปื่อย
--------------------------

หลังจากกลับมาลาว ก็ไปถ่ายรูปกับพี่โก พี่บู้ พี่กาน และตาต้น เนื่องจากพี่โกอยากจะทดสอบเลนส์ที่ได้มาใหม่ ก็เลยไปกันง่ายๆแบบนี้ล่ะ
แล้วก็จะได้ survey เส้นทางการถ่ายรูปไปในตัวด้วย

เส้นทางการถ่ายรูปก็เป็นสถานที่ยอดฮิตของชาวต่างชาติก็คือวัดพระแก้ว วันไหนแดดดีๆนี่ถ่ายสบายเลยครับ แต่มีข้อยกเว้นคือพระบรมมหาราชวังเพราะแม้จะแดดดีแค่ไหน หากไปตอนบ่ายล่ะก็ ตัวตึกจะย้อนแสงเต็มๆ แต่ดันไปตอนบ่ายซะด้วย ฮ่าๆๆ สุดท้ายก็ทำใจ ไว้มาวันหลังก็ได้

จากนั้นก็วนไปยังวัดโพธ์ซึ่งมีพระนอนองค์ใหญ่มาก โชคดีจริงๆที่มาตอนเย็นๆซึ่งโบสถ์จะปิดหน้าต่าง ทำให้ถ่ายภาพได้โดยไม่มีแสงภายนอกมารบกวน มุมเดียวกัน ช่วงเดียวกัน แต่ถ้าไปผิดเวลา ความงามของรูปภาพก็จะแตกต่างกันอย่างน่าตกใจเลยทีเดียว

สุดท้ายก็ข้ามไปยังฝั่งวัดอรุณโดยเรือข้ามฟากที่ท่าเตียน จุดเด่นของวัดโพธ์ก็ตรงเจดีย์สีขาวสูงเด่นเป็นสง่า ซึ่งสามารถปีนขึ้นไปชมวิวในมุมสูงได้ด้วย แต่ทางชันมาก ต้องลำบากนิดนึง แสงสวยๆมาตอนที่เราไปพอดี ภาพที่ได้จึงน่าพอใจเลยทีเดียว

เป็นการถ่ายรูปที่ไม่หวือหวา ไม่มีอะไรประหลาดๆ แต่ก็ได้อะไรมากมายจากแหล่งศูนย์กลางวัฒนธรรมที่อยู่ใกล้ตัว ว่างๆลองเดินเล่นถ่ายรูปดูนะครับ ได้อะไรมากกว่าการรูปสวยๆเยอะ










ที่มา: http://www.hisoman.com/?p=318

[POPCORN]

มีแต่ภาพสวย ๆ มุมมองเยี่ยม ๆ ทั้งน้านเลยครับ

เฝ้าติดตามตอนต่อไป....

[HiSoMan:The Grand Central]

ตะลุยสู่แหลมมาลายู

---------------------------------
เนื่องจากกลับจากลาว รู้สึกว่ายังไม่สุดๆ เลยตั้ง Project บ้าๆขึ้นมาว่าจะเดินทางไปสิงคโปร์โดยทางบก เข้าทางมาเลเซียแล้วค่อยกลับมาไทย  มันเป็นอะไรที่ค่อนข้างบ้าบาคอแตก แต่ได้ทำไปแล้วล่ะ เมื่อมีโอกาสทำ ก็ทำมันไปเลย ว่าแล้วก็จองตั่วรถไฟแล้วก็ลุยกันเลย!

นั่งรถไฟด้วยตู้นอนไปบัตเตอร์เวิร์ท แต่เนื่องจากตู้นอนที่ไปถึงมันเต็ม เลยต้องซื้อตั๋วไปแค่หาดใหญ่ก่อน พอถึงหาดใหญ่ก็วิ่งลงไปซื้อตั๋วใหม่แล้วกลับขึ้นมารถขบวนเดิม ฮ่าๆๆ กว่าจะถึงบัตเตอร์ทเวิรท์ก็เกือบบ่าย ก็เลยได้เที่ยวเกาะปีนังแค่ครึ่งวัน พอตกค่ำก็นั่งรถทัวร์ต่อไปยังสิงคโปร์ ข้ามด่านแล้วก็ลงรถที่ Woodlands ตระเวณถ่ายรูปทั้งวัน แล้วก็ขึ้นรถทัวร์ตอนดึกๆเพื่อเข้ามายังกัลลาลัมเปอร์ ถึงตอนเช้าแทบสลบเพราะไม่คิดว่าจะเหนื่อยสะสมขนาดนี้ โชคดีที่มีห้องพักของโรงแรมไว้นอน ตอนบ่ายๆก็เจอเพื่อนชาวมาเลเซียและเพื่อนคนไทยที่มาเที่ยวในจังหวะนั้นพอดี จากนั้นก็ไปเที่ยวที่ต่างๆ รวมทั้งเมืองมาละกา เมืองเก่าแก่ของมาเลเซีย ครบทุกกระบวนความก็โบกมือลา นั่งรถทัวร์กลับมาหาดใหญ่ แล้วก็เที่ยวอีกวัน จบด้วยการนั่งรถทัวร์เข้ากรุงเทพ

สถานที่ท่องเที่ยวต่างๆนั้นมันมากมายเหลือเกิน คงสถายายกันไม่หมด ความประทับใจนั้นมีมากมายเหลือเกิน เมื่อมีโอกาสก็ขอใช้ชีวิตให้คุ้ม ไปเจอแดดเจอลม ไปเจอประสบการณ์ใหม่ๆ โลกนี้มีอะไรให้ค้นหาอีกเยอะแยะ

อ๋อ ตอนไปถ่ายรูปที่สิงคโปร์ มีคนสิงคโปร์มาถามวิธีการถ่ายวิวกลางคืนโดยที่ภาพไม่สั่น ก็เลนได้สอนชาวต่างชาติด้วยถาษาอังกฤษเป็นครั้งแรก โอ้...ครั้งแรกในชีวิตเลยนะเนี่ย




















ที่มา : http://www.hisoman.com/?p=333

[>> ++ H u L i G @ n T ++ <<]

รูปสุดท้ายนี่ หัวลำโพงป่ะ ^^

[HiSoMan:The Grand Central]

รูปสุดท้ายนี่ หัวลำโพงป่ะ ^^

หาดใหญ่เฟ้ย

[HiSoMan:The Grand Central]

ชักจะเริ่มขี้เกียจและเผางานแล้ว ฮ่าๆๆ เพราะไม่รู้จะเขียนอะไรดี มิน่า diary ต้องรีบเขียนให้เร็วที่สุด เพราะถ้าปล่อยให้มันนานๆมันก็จะลืมๆแบบผมเนี่ยล่ะ

ช่วงก่อนเสื้อแดงบุกได้มีเพื่อนชาวต่างชาติมา(อีกแล้ว) จึงได้มีการตระเวณถ่ายรูป ทั้งแบบเชิงท่องเที่ยวและนางแบบ เส้นทางการถ่ายรูปที่ได้ศึกษาหรือวางแผนมา และ contact กับนางแบบก็ดีตรงเนี่ยล่ะ

เลยพาไปถ่ายทั้งแถบเมืองเก่า ล่องเรือ ชมวัด ไปต่างจังหวัดใกล้ แล้วก็มีติดปลายนวมด้วยถ่ายรูปน้องดาว นางแบบ FHM ด้วยนะ (แต่ถ่ายแบบ Casual นะ ฮ่าๆๆ อด Sexy เลย)

ถ่ายรูปนี่ว่ายากแล้ว วางแผนการถ่ายรูปนี่ยากกว่าเยอะเลย









ที่มา: http://www.hisoman.com/?p=352

[HiSoMan:The Grand Central]

มาแล้วเรื่อง Serious ฮ่าๆๆ นั่นคือสนามรบย่อยใน กทม. หรือม๊อบเสื้อแดงนั่นเอง

หลายครั้งที่ผมได้ไปเข้าไปยังกลุ่มผู้ชุมนุมในฐานะตากล้อง ถ่ายทอดเรื่องราวในมุมมองของตัวเอง ได้เจออะไรที่ลึกกว่ารับข่าวสารจากสื่อเพียงอย่างเดียว
ผู้คนแทบทั้งหมดก็ยิ้มแย้มแจ่มใสดีครับ ดูเป็นมิตร หากเราเข้าไปอย่างเป็นมิตร ซึ่งไอ้การเป็นมิตรกับพวกเขา ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นพวกเดียวกันนะ เพราะผมก็ใส่เสื้อสีอื่นเข้าไป และไม่ได้ทำกิจกรรมร่วมกับเขาเลย เพียงแค่เข้าไปถ่ายรูปเท่านั้น

ส่วนวันที่เกิดการประทะ โชคร้ายที่ผมต้องผ่านไปทางนั้นเพราะจะเอาเลนส์ไปซ่อม สุดท้ายไปไม่ได้เพราะถนนมันปิด ได้ยินเสียงปืน ได้กลิ่นแก็สน้ำตา สุดท้ายก็สละเสื้อตัวนึงทำเป็นหน้ากากแล้วก็ตะลุยเข้าไปในดงปืนได้ไงก็ไม่รู้ จะเล่าก็มีรายละเอียดเยอะแยะ เอาเป็นว่าเจอทุกอย่างเท่าที่เจอกันน่ะครับ เช่น คนตายเพราะ Sniper, ทหารบาดเจ็บเพราะ M79, ฝูงชนปะทะกัน, แก็สน้ำตา, ชูวิทย์ (?!?) แล้วก็อื่นๆอีกมากมาย ไม่บิดเบือนแน่นอน เต็มสองตา เต็มสองหูอย่างงี้ ไม่มีอีกแล้ว ลำบากตรงที่จะต้องพยายามเก็บภาพให้ได้เนี่ยล่ะ เรียกได้ว่า ไอ้ที่ฝึกฝนมาได้เท่าไหร่ ก็ได้ใช้กันตอนนี้เลย

สุดท้าย เรื่องก็จบแบบที่เห็นกัน น่าแปลกที่ผมอยู่ในเหตุการณ์แท้ๆ แต่บางคนกลับเชื่อสิ่งที่อยากเชื่อ มากกว่าจะเชื่อสิ่งที่เป็นจริง ผมล่ะงงกับชีวิตเสียจริง












ที่มา : http://www.hisoman.com/?p=358

[HiSoMan:The Grand Central]

หลีกหนีจากสงคราม
---------------------

หลังจากรอดจากคืนโหดมา ก็ติดภารกิจที่ต้องทำงานประจำ เลยไม่มีโอกาสได้ไปถ่ายตอนที่เย้วๆกันเท่าไหร่ โชคดีที่ที่ทำงานของผมนั้นอยู่ใน Zone ปลอดภัย จึงไม่ต้องเสี่ยงตายมาทำงาน แต่จะต้องขับรถอ้อมเมืองเพราะเส้นทางที่มาที่ทำงานนั้นถูกปิด ระหว่างนั้นก็ได้ฟังข่าวคราวต่างๆและมีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมาย พอถึงช่วงเสาร์อาทิตย์ก็จะมีเพื่อนฝูงชวนกันไปต่างจังหวัดบ้าง ไปถ่ายสาวบ้าง ไปงานอีเว้นต์บ้าง ทำให้ผมไม่มีเวลาเข้าไปในช่วงที่ปะทะกันดุเดือดเลย ซึ่งผมก็คิดนั่นเป็นการดีแล้วที่ไม่ต้องเสี่ยงตาย เพราะมีคนหลายๆคนช่วยรั้งเอาไว้ ช่วงนั้นเลยมีรูปหลากหลายมาก ทั้งไปเที่ยวจันทบุรี ไปถ่ายรูปที่ร้าย Barbossa ไปลอง Beauty Dish แบบ DIY ฯลฯ แทบจะมึนกับตัวเองเลยล่ะ แต่ไม่วายก็มีรูปสภาพของเมืองตอนเขาเผาควันและหลังจากสลายการชุมนุมสิ้นสุดจนได้อ่ะนะ

ทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์ร้ายๆ มีคนตาย ได้ข่าวผ่านทางสื่อ จะมีเพื่อนๆโทรมาหาผมเสมอ ถามไถ่ว่าอยู่ดีไหม เพราะส่วนใหญ่จะคิดว่าผมไปลุยแน่ๆ ต้องขอบคุณในโอกาสนี้ด้วยครับ














ที่มา: http://www.hisoman.com/?p=362

[รักอื่นเสมอตนไม่มี]

เข้ามาอ่าน ชอบๆหลายภาพ 

[warmer]

แวะมาอ่านครับพี่ สวยๆ เพียบเลย

[HiSoMan:The Grand Central]

Macro, Pack shot and Still life
---------------------------------

จริงๆการถ่าย Macro นั้นเป็นสิ่งที่ผมไม่ค่อยได้ถ่ายมากนัก อันเนื่องจากอุปกรณ์ที่มีอยู่ตอนแรกมันไม่ค่อยจะอำนวยเท่าไหร่
แต่พอมาถึงยุคดิจิตอลนั้นโชคดีที่มีทางเลือกให้สามารถถ่าย Macro ได้ในราคาที่ไม่แพง โดยผมเริ่มจากการซื้อท่อ Macro สำหรับเลนส์ M42 ซึ่งราคาถูกมาก  ข้อดีของมันก็คือถ่าย 1:1 ได้ในราคาถูกแสนถูก ปรับรูรับแสงได้จากเลนส์ (ไม่เหมือนกับท่อถูกๆของเลนส์ mount สมัยใหม่ที่ไม่มีวงจร ทำให้ปรับรู้รับแสงไม่ได้)

แต่ข้อเสียของมันก็คือ Focus ยากบรรลัย แถมพอหดรู้รับแสงลงก็มองภาพได้ยากมากๆอีกต่างหาก เพราะมันมืด กว่าจะได้ภาพต้องเสียเวลาไปมากโขเลยทีเดียว

ต่อมาโชคดีหน่อยได้เลนส์ Tele ที่มี Mode Macro มาให้ด้วย เลยสบายเรื่องช่องมองภาพไปได้มาก แต่กำลังขยายอาจจะไม่ได้เท่าใช้ท่อก็ตาม

อยากให้ลองถ่ายกันดูนะครับ ผมว่า Macro นี่สนุกใช้ได้เลยทีเดียว นอกจากจะสนุกกับการถ่ายแล้ว ยังได้ทดลองเรื่อง Flash และเรื่องแสงอีกด้วย  เหมือนเป็นอะไรที่ไม่ซับซ้อน แต่ผมว่าก็มีเสน่ห์ของมันทีเดียวนะ

สำหรับเรื่อง Packshot และ Still life นี่ ถ่ายนับครั้งได้เลยมั้ง แต่ก็เป็นเรื่องที่มีเสน่ห์เหมือนกันนะ เพราะการถ่ายให้ได้ตามโจทย์ หรือความต้องการของเรา โดยเราจะต้องควบคุมทุกสิ่งที่อย่างนี่มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย ผมว่าตากล้องที่ถ่ายแต่สิ่งมีชีวิต ผมว่ามาลองสิ่งที่ไม่มีชีวิตก็ดีนะครับ เพราะการถ่ายสิ่งที่ไม่มีชีวิต ให้ดูมีชีวิตนั้น ผมว่ามันเป็นอะไรที่ท้าทายความสามารถมากๆเลยทีเดียว

ปล. มีเรื่องตลกที่น่าขันก็คือ ผมเจอตากล้องที่โม้เรื่องเกี่ยวกับการถ่าย Packshot เนี่ยล่ะ ว่าจะต้องทำแบบโน้นแบบนี้ วัดฝีมือกันแบบนั้นแบบนี้...แต่ตัวเองไม่ได้ถ่ายรูปแนวนี้เลย เห็นแม่งถ่ายแต่รูปสาวๆ รูปตัวเองที่ถ่าย Packshot ดันไม่มีสักรูป...เดี๋ยวนี้รูป Packshot มันถ่ายกันด้วยปากได้แล้วเหรอ?











ที่มา: http://www.hisoman.com/?p=367

[HiSoMan:The Grand Central]

ถ่ายสาวตามสถานที่ต่างๆ
----------------------------

เพื่อนผมบางคนถามว่า ทำไมถึงมีนางแบบมาให้ถ่ายตลอด นายชวนยังไง? จริงๆแล้วน่ะ ผมแทบไม่ค่อยได้ชวนใครเลยนะ ยกเว้น คนที่รู้จักกันมาก่อน เพราะเราไม่รู้ว่านางแบบที่มาจะเป็นคนยังไง เรื่องมากไหม นิสัยเป็นยังไง ดังนั้นผมเลยจะพยายามไปตามเพื่อนซะมากกว่า มากกว่าที่จะชวนเอง

ที่ไม่อยากชวน (ถ้าไม่รู้จักกันมาก่อน) เพราะเคยชวนเองครั้งนึง แล้วเจอน้องที่เป็นลักษณะ เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของโลก ผสมกับเจอตากล้องจอมเสี้ยม ใส่ไฟจนมีเรื่องมีราว  สุดท้ายโชคดีที่แพ้ภัยตัวเอง คนเลวๆก็โดนฝัง ไม่กล้าสู้หน้าชาวประชา แต่ยังงั้นผมก็ยังเข็ดอยู่ดี ฮ่าๆๆ

ผมถ่ายสาวๆ ผมไม่ได้เลือกที่หน้าตาดีนะครับ ถ้านิสัยไม่ดีอย่าคิดว่าผมจะถ่ายให้เลยจ้ะ








ที่มา: http://www.hisoman.com/?p=371

[>> ++ H u L i G @ n T ++ <<]

อ่านจนตาลายเลยวุ้ย   

[HiSoMan:The Grand Central]

ภาพถ่าย Steet ของผม
--------------------

ในวันที่ไม่มีธุระอะไร แน่นอนว่าผมก็จะกลับไปที่ท้องถนนอีกครั้งนึง ท้องถนนในเมืองที่ผมเกิดเนี่ยล่ะคือภาพที่มีชีวิตจริงๆ ทุกอย่างคือเรื่องจริง ภาพที่ถ่ายมาก็เรื่องจริง และนี่ล่ะคือชีวิตจริงๆ ในขณะที่ทุกคนมองหาสิ่งที่แปลกตา สิ่งที่ไม่คุ้นเคยและมุ่งหาสิ่งที่สวยงามในทางรูปธรรมตามสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ แต่ชีวิตในท้องถนนกรุงเทพกลับถูกมองข้ามไปจากบรรดาตากล้องทั้งหลาย ลองมองดูสิครับ แค่เดินออกจากบ้านเพียงไม่กี่นาที
ชีวิตอันหลากหลายก็มีพร้อมให้คุณถ่ายทอดแล้ว ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับว่า คุณจะเลือกสิ่งนี้หรือเปล่า หรือจะมองข้ามมันไป














ที่มา: http://www.hisoman.com/?p=374

[HiSoMan:The Grand Central]

ไปทริปถ่ายสาวต่างๆ
---------------------------

แน่นอนว่าผมก็ยังไปทริปตามปกติ ทุกอันนี้จะเป็นของคนรู้จักจัดทั้งหมดเลยครับ เพราะช่วงนี้ผมจะไปเฉพาะคนที่รู้จักชวนเท่านั้น เพราะเวลาไม่ค่อยจะมีเท่าไหร่ แต่ก็ยังดีที่ได้พบปะเพื่อนฝูงกันในทริปเนี่ยล่ะ ซึ่งจริงๆจุดสำคัญไม่ใช่คือการถ่ายนางแบบแหล่มๆสักเท่าไหร่หรอก แต่จุดสำคัญอยู่ที่พอจบทริปแล้วไปกินเลี้ยงกันนี่ล่ะ อร่อยอย่าบอกใคร เพราะเพื่อนๆนี่มากันตรึม

ทริปต่างๆนอกจากจะได้ขอ PIN กับนางแบบ เอ้ย ไม่ใช่ ได้พบปะเพื่อนฝูง ยังได้มีโอกาสลองเทคนิกต่างๆอีกด้วย เหมือนกับการเอาสิ่งที่เราอยากจะทำมาทดลองในสนามจริงประมาณนั้น ส่วนเรื่องได้ถ่ายนางแบบแหล่มๆนี่เป็นเรื่องรองจริงๆนะ...มีใครเชื่อผมหรือเปล่าเนี่ย ฮ่าๆๆ

ปล. บางรูปก็มาจากการไปเป็นผู้ช่วยผสมกับเป็นอาจารย์สอนนะครับ แปะมันไว้ที่นี่ล่ะ



















ที่มา: http://www.hisoman.com/?p=378

[HiSoMan:The Grand Central]

รับงาน
-------------

รูปผมที่เอามาอวดส่วนใหญ่จะไม่ใช่รับงานครับ เพราะผมไม่ค่อยเยอะสักเท่าไหร่ ซึ่งมันเป็นปกติเพราะไม่ค่อยวิ่ง ต้องขอบคุณเพื่อนๆหลายๆคนที่ช่วยส่งงานมาให้ผม ทำให้ผมมีรายได้พิเศษจากการรับงานถ่ายภาพบ้ แต่ไม่ว่างานไหนๆก็ตาม สิ่งสำคัญที่สุดก็คือความรับผิดชอบครับ และความทุ่มเทให้กับงานครับ ถ่ายด้วยความเต็มที่ ทำรูปด้วยความเต็มใจ ส่งงานตรงเวลา สิ่งเหล่านี้มีค่ามากกว่า ฝีมือการถ่ายภาพ และมุมมองพิศดารมากมายครับผม

ปล. เริ่มสั้นลงทุกที เพราะไม่งั้นเดี๋ยวไม่จบ ฮ่าๆๆ
ปล. 2. บางอันก็งานฟรีนะ อิอิ











ที่มา: http://www.hisoman.com/?p=387

[HiSoMan:The Grand Central]

เที่ยวเมืองไทย ไม่ไปไม่รู้
--------------------------------
พอช่วงปลายฝนต้นหนาว ฤดูกาลท่องเที่ยวก็เข้ามาอีกครั้ง มีคนชวนไปเที่ยวโน้นเที่ยวนี่ เราเลยพยายามไปให้ได้มากที่สุดซะเลย ฮ่าๆๆ
นอกจากเราจะเที่ยวแบบไกลๆไปภาคเหนือแล้ว บางจังหวะที่มีเวลาก็พยายามแว็บไปในทริปไปเช้าเย็นกลับในบางครั้ง
ไปเที่ยวทุกครั้งก็ประทับใจทุกครั้ง มีเรื่องให้เล่ามากมาย ได้เจออะไรที่ต่างออกไปจากเดิมๆ แล้วก็เป็นการชาร์จแบตไปในตัว
ก็เลยตั้งเป้าว่าจะวิ่งรอกเที่ยวให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ว่าแล้วก็ออกไปเที่ยวเมืองไทยกันดีกว่าาา

เที่ยวเมืองไทย ไม่ไปไม่รู้
















ที่มา: http://www.hisoman.com/?p=395