"เฮ้ย ไม่ใส่หมวกตอนทำงาน น้องเขาถ่ายรูปไว้แล้วนะโว้ย"
เสียงตะโกนที่ดูจะเป็นเรื่องร้ายแรง แต่ฟังดีๆก็จะรู้ว่ากำลังเล่นมุกกันอยู่ครับ
ใครใจไม่แข็งพอ อาจจะนึกว่า ซวยแล้ว ไปถ่ายอะไรไม่เข้าท่าซะแล้ว
แล้วพี่ผู้ชายที่กำลังทำงานคนนึงก็เดินมาคุยกับผม ผมก็คุยกับเขาไปเรื่อยๆครับ
แบบว่าคุยโน้นคุยนี่ไปเรื่อย เพราะงานแกเสร็จแล้ว แต่ต้อง Standby เผื่อมีอะไร
จนแกวกมาเรื่องถ่ายรูปน่ะครับ จริงๆแกก็ถ่ายรูปเช่นเดียวกัน (คราวนี้เข้าขากันเลย)
แถมใช้กล้อง E1 เหมือนกันซะด้วย แล้วก็นิยมเลนส์มือหมุนเก่าๆ
ส่วนตัวแกชอบถ่ายแนว Life ครับ (ส่วนผมชอบแนว Girl's Life ครับ)
ว่าแล้วก็คุยๆๆๆไปเรื่อย ทั้งเรื่องประสบการณ์ กล้อง และการสอนแบบกั๊กๆของนิตยสารที่แกถืออยู่
พองานเสร็จ แกก็ขอตัวกลับครับ ผมเลยขอถ่ายรูปเป็นที่ระลึกสักรูปนึง
ผมว่าพี่เขาเป็นตากล้องไฟแรงสูงที่สุดเท่าที่ผมเจอมาเลยครับ หรือจะเถียง?
---------------------------------------------
ข้อความด้านบน ผมขอ Copy & Paste มาจากอันเก่านะ อิอิ

-------------------------------------------------
ตอนพี่ผมเจอน้าแก ผมก็มาแรดแถวๆบางรักนั่นล่ะ ถ่ายตั้งแต่บ่ายยังค่ำ ตามสถานที่ท่องเที่ยว
ที่นึงก็วนๆหลายมุมมาก ถือขาตั้งกล้องไปตั้ง ถ่ายเผื่ออีกต่างหาก ดังนั้นรูปสำเร็จจึงใช้เวลามาก
เพราะรูปที่ดีที่สุด มาจากรูปที่ดี(ปนๆกับแย่ๆ) อีกหลายสิบใบ


--------------------------------------------------
ตอนนั้นสวนรถไฟยังไม่มีปัญหา ดังนั้นสถานีรถไฟบางซื่อจึงไม่ค่อยมีคนมาถ่าย Portrait หรอก
ผมอยู่ตรงนั้นซะนาน ไม่มีนางแบบมาให้ผมฉุดเลยสักคน ฮ่าๆๆๆ

ผมว่าการถ่ายรูปวิวในสถานที่ๆคนอื่นๆไม่คิดว่ามันจะถ่ายสวยได้ ผมว่ามันเป็นอะไรที่สนุกเหมือนกันนะ
---------------
ตอนหน้า กลับมาถ่ายสาวๆแล้วครับ รออีกอึดใจเดียว อิอิ